Μετάφραση

Κοραλία Σωτηριάδου

Μετάφραση τραγουδιών

Τζένη Μαστοράκη

Πρωτότυποι στίχοι τραγουδιού 

Γιάννης Αγγελάκας

Σκηνοθεσία

Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Σκηνικά

Αντώνης Δαγκλίδης

Κοστούμια

Kλαιρ Mπρέισγουελ

Μουσική

Γιώργος Xριστιανάκης

Επιμέλεια κίνησης

Σεσίλ Mικρούτσικου

Σχεδιασμός φωτισμών

Βασίλης Kαψούρος

Βοηθοί σκηνοθέτη

Μαρία Παπαλέξη

Μαρία Bαρδάκα

Έπαιξαν οι ηθοποιοί:

Μανώλης Mαυροματάκης

Tαμίλλα Kουλίεβα

Γεράσιμος Γεννατάς

Γιώργος Γάλλος

Παντελής Δεντάκης

Kόρα Kαρβούνη

Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος

Θανάσης Xαλκιάς

Παναγιώτης Λάρκου

Πάνω Χώρος

από 20.1.2005 μέχρι 24.4.2005

Ο Βόυτσεκ, γραμμένος το 1836 στη Γερμανία από τον 24χρονο Γκέοργκ Μπύχνερ, είναι έργο κλασικό και ταυτόχρονα το ορόσημο της σύγχρονης δραματουργίας, το έργο που επηρέασε όσο κανένα άλλο το θεατρικό τοπίο του 20ού αιώνα. Ένα έργο πολυεπίπεδο μέσα στη φαινομενική του απλότητα: Ο στρατιώτης Βόυτσεκ, που ξυρίζει το λοχαγό του και για λίγες πενταροδεκάρες κάνει το πειραματόζωο σ’ έναν γιατρό, θα σκοτώσει τη Μαρία, τη μάνα του παιδιού του, γιατί τον απάτησε. Στη φυλακή της κοινωνίας και στη φυλακή του μυαλού του δεν έχει άλλη καταφυγή πέρα από τη βία, που δε στρέφεται ενάντια στους καταπιεστές του αλλά ενάντια στην αγαπημένη του, σε τελική ανάλυση ενάντια στον ίδιο τον εαυτό του.

Το έργο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα: ο ιστορικός Γιόχαν Κρίστιαν Βόυτσεκ ήταν κι αυτός κουρέας και στρατιώτης και αποκεφαλίστηκε στη Λειψία το 1824 επειδή σκότωσε την ερωμένη του. Το δικαστήριο είχε ασχοληθεί με το θέμα του καταλογισμού του κατηγορουμένου, και οι σχετικές ιατρικές εκθέσεις είχαν δημοσιευτεί σε ένα ιατρικό περιοδικό. Ο Μπύχνερ δανείζεται πολλές λεπτομέρειες από τις εκθέσεις αυτές (αλλά και από δύο άλλες παρόμοιες υποθέσεις) με μια πιστότητα που πλησιάζει το θέατρο-ντοκουμέντο.

Ο Mπύχνερ πέθανε πριν προλάβει να ολοκληρώσει τον Bόυτσεκ. Κι ωστόσο σ’ αυτές τις βιαστικά γραμμένες σκηνές, που η σειρά τους είναι ένα αίνιγμα, περιέχονται όλες σχεδόν οι υφολογικές τάσεις του σύγχρονου θεάτρου: νατουραλισμός, εξπρεσιονισμός, επικό θέατρο, θέατρο του παραλόγου. Ο Bόυτσεκ είναι έργο πολύ μεγάλης πνοής, που αντιστέκεται σε κάθε κατάταξη, ιδεολογική ή αισθητική. Ο Mπύχνερ περιγράφει τα πρόσωπα και τα πάθη τους με την ακρίβεια ενός ανατόμου αλλά και με βαθύ αίσθημα αλληλεγγύης. Η διαδρομή του κάθε ανθρώπου είναι άμεσα συνυφασμένη με την κοινωνική του θέση. Αλλά στην αναμέτρησή μας με τη ζωή είμαστε έτσι κι αλλιώς αδύναμοι και μόνοι.