Ο κλόουν
Μαρίας Λαϊνά
«Δε νιώθω έχθρα για κανέναν. Μπορείς να είσαι μέσα όπως μπορείς να είσαι κι έξω». «Κανείς, τίποτα δεν είναι ένα».
Ένα κείμενο που επιμένει σε κάτι που μάλλον έχει συμβεί και υπερασπίζεται κάτι που μάλλον θα εκλείψει: την πρωτοτυπία, την ελευθερία, το γέλιο που, εν τέλει, υποσκάπτει τη συμμορφωμένη συμπεριφορά.
Ένας μονόλογος για εκατό πρόσωπα το λιγότερο… Ένας μονόλογος που αφορά τη σκέψη του καθένα. Ο χορός της σκέψης.
Ένας άνθρωπος που η δουλειά του είναι να κάνει τους άλλους να γελάνε: δουλειά δύσκολη, σαν ακροβασία πάνω στο νερό. Κι εκείνος καταφέρνει να ακροβατεί και να σκέφτεται, να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται, να αντιμετωπίζει τον εαυτό του και να του κρύβεται.
Σε μια παράσταση που αντιστρέφει τις θέσεις θεατών-ηθοποιών, η Μαρία Κατσανδρή και ο Χρήστος Μαλάκης ερμηνεύουν τις δύο (ή και περισσότερες) όψεις ενός εαυτού.




